mrt
26
2012

Welterusten Kleine Beer

Als kleuterjuf wou ik toch graag voor één keer een boek kunnen vertellen aan mijn eigen kindje. Het boek ‘Welterusten kleine beer’ kwam dan ook onmiddellijk in me op. Dit verhaal dat in de klas vaak verteld wordt bij het thema licht en donker, sloot nu mooi aan voor wat wij voor Toon konden doen.

Voor Toontje was het ook een donker moment na de geboorte. De dokters en ook wij probeerden hem licht te geven door een reanimatie, medicatie,… Maar dat licht was nooit groot genoeg. We konden hem enkel nog één groot licht geven.
En dat licht hebben we hem gegeven. Hij was nog nooit zo rustig en vrij geweest. Toon slaapt nu zalig, zonder bang te zijn.

Dit fragment hebben onbewust nagedaan:

O, wat was het daar donker.
‘Ik ben zo bang!’ piepte Kleine Beer
en kroop dicht tegen Grote Beer aan.
Grote beer nam hem in zijn armen
en wiegde hem zachtjes heen en weer.
‘Kijk eens’,  zei Grote Beer. En Kleine Beer keek.
‘Kijk, ik heb de maan voor jou gehaald.
De maan en al die fonkerende sterren.’
Maar Kleine Beer hoorde het niet meer.
Hij was al in slaap gevallen,
veilig in Grote Beers armen.

 


Design originally made by: TheBuckmaker.com, improved by Cassy ICT