nov
02
2017

Ik heb de maan voor je gehaald.

Turen naar jou in je bedje, niet weten hoe het nu verder zou moeten. Steeds is 2 november weer zoals in 2011, niet weten hoe we de dag gaan beleven, hoe we het verdriet overleven. Maar samen lukt het ons wel. Met het oog steeds op de klok en elke handeling van 6 jaar geleden weer stil beleven.

Afscheid uit Nachtlicht van Luc De Cleir

‘ Kijk ik heb de maan voor je gehaald.
De maan en al die fonkelende sterren.’

Maar kleine beer hoorde het niet meer.
Hij was in slaap gevallen, veilig in Grote Beers armen.

– Uit Welterusten Kleine Beer, M. Waddell, B. Firth –

Written by Caroline in: Algemeen |

4 Comments »

  • Omi/mama Lut

    Alleen nog maar denken aan jullie en Toon, doen vandaag de tranen over mijn wangen rollen. En dan het fragmentje uit het boek “Welterusten klein Beer” maken dat er niet beter op… Wat heb ik mezelf moeten overtreffen toen Tejo me vroeg om het verhaal voor te lezen op Toon zijn 6de verjaar(geboorte)dag… Af en toe keek Tejo mij met grote ogen aan toen hij zag dat het even niet lukte en sprongen de tranen ook in zijn prachtige oogjes. We beleven hier vandaag samen met jullie mee, wetend wat voor een moeilijke momenten dit zijn geweest, waar jullie samen zoiets moois van hebben gemaakt.Het liefst zou ik de hele dag bij jullie willen zijn, maar voel de vele warme knuffels en kussen die ik jullie stuur vandaag. xxx

    Comment | 02/11/2017
  • Hey Toon,

    Als perfectionistje had ik het wat moeilijk vandaag. Mijn draai kon ik niet echt vinden deze morgen. Liep een beetje achter alle feiten aan. Niet goed wetend hoe we de dag zouden inplannen…
    Me soms wat storend aan het gedrag van je broer of zus. Maar ook zij voelden aan dat dit een “andere dag” was. Had graag nog wat meer kunnen stilstaan bij je foto’s, me door jou laten doordringen…
    Aangekomen bij je grafje, stond er een filmploeg 2 ouders te interviewen… 🙁 Ze blokkeerden zo de toegang tot iets waar ik naar uitgekeken had.

    Toch kantelde de dag, we besloten om iets later nog eens terug te keren en nadien te gaan genieten van de natuur, waar we jou konden voelden, de zon, de wind,… en de vreugde zien in de ogen van je broer en zus.

    Je mama beleefde de dag opnieuw, en deed me meer voelen in plaats van te denken.
    Ook deze avond, bij volle maan, terug naar jouw plekje, eindelijk rust , eindelijk wat tranen.

    Ik mis je lieve schat. Een dag als 2 November kan niet perfect zijn, ze hoort imperfect te zijn…
    Kusje
    Je “rare” papa

    Comment | 02/11/2017
  • Smits Marianne

    Ik voel zo mee met jullie verdriet en jullie grote gemis. Knuffel, mama van ‘Nele.

    Comment | 02/11/2017
  • Alain Van Eeckhout

    Zes jaar geleden was er dubbel verdriet. Voor Toon, maar ook voor jullie, Caroline en Gerrit. Nu is er een derde iets bijgekomen, je kan het ‘bezorgdheid’ noemen. Constant vraag ik me – vandaag op 2 november – af wat jullie doen en hoe het met jullie gaat. Ergens weet ik wel dat ik me geen zorgen hoef te maken, maar toch … Allerzielen heeft een veel diepere betekenis gekregen, Allerheiligen staat er tegenwoordig in de schaduw van.
    Ik blijf innerlijk luisteren naar Schuberts “Litanei auf das Fest Aller Seelen”, ik tracht het mooi te spelen … voor mij, voor Toon … als een psalm …
    De moeilijkste dag van het jaar …

    Comment | 04/11/2017

Leave a comment

Design originally made by: TheBuckmaker.com, improved by Cassy ICT