mrt
24
2012

Gastenboek

Dag beste bezoeker. Alvast erg bedankt voor uw berichtje in ons gastenboek.

Het kan zijn dat uw bericht met enige vertraging in het gastenboek komt te staan, wij keuren uw bericht namelijk eerst goed voor het op deze pagina verschijnt. Bedankt voor uw begrip.


  1. Dag lieve Toon,

    Eindelijk vind ik de woorden om iets te schrijven voor jou. Met momenten heb ik gedacht ‘nu maak ik er werk van’, maar ik wist nooit hoe of wat. Alsof het soms te delicaat was voor mij…
    Het moederschap heeft me nog gevoeliger gemaakt voor jouw verhaal, alsof ik nu een stukje dichter bij jou sta.
    Als ik naar Anna en Tejo kijk kan ik me alleen maar inbeelden hoe jij zou geweest zijn, vast en zeker een even grote kapoen.
    En toen men mij zei dat je neefje Daan wat van jou weg heeft dan was ik toch een beetje trots. Toon, je leeft voort!

    Dikke knuffel,
    Je tante Lie

  2. Lieve Carolien en familie, Tranen bolle over mijn wangen bij het lezen van wat er gebeurd is. Een verschrikkelijk verhaal, maar ook zo mooi hoe jullie hem gekoesterd hebben en lief hebben, en de dagen met hem zo mooi gevuld hebben. Ik voel heel veel verdriet, een groot gemis maar ook oneindig veel liefde als ik dit verhaal lees. Ik geloof erin dat hij dit weet dat jullie hem missen en oneindig graag zien, ik geloof erin dat hij jullie ziet en weet dat jullie altijd aan hem denken. En ik geloof er ook in dat hij glimlacht en gelukkig is omdat jullie geweldig voor jullie andere kindjes zorgen.We wensen jullie heel veel steun en geniet van elkaar. Dikke knuffel xxx

  3. M’n lieve lieve Toon,

    2 November is zo’n dag waarvan ik nooit van tevoren weet hoe ik hem zal doorstaan. Het ene jaar word ik overmand door verdriet, het andere ben ik vooral dankbaar omdat we je mochten koesteren, …
    Dit jaar was het een drukke dag. Verlengd weekend is fijn, maar dan kom je op het werk en valt er een hoop in te halen. Ondanks de drukte, was jij er. De hele dag. In mijn gedachten, maar ook in kleine dingen: een liedje op de radio, een volle maan terwijl ik naar huis reed, … Lieve Toon, ik kon niet anders dan even aan de kant van de weg te gaan staan, een van je stickers uit te halen en deze op een boom te plakken met een mooi vergezicht op de maan. Ik stond letterlijk en figuurlijk stil bij de dag van zes jaar geleden. Vreemd gevoel, die zes jaar.
    Hoe dan ook, je bent er toch maar weer in geslaagd om deze lastige dag in te vullen met jouw “little spark”.
    Ik mis je.

    Liefs van je Meter Mien xx

  4. Dag Toon,
    Vandaag 1 september,kan ik niet nalaten aan jou te denken.
    Je broer Tejo gaat naar de 2de kleuterklas en je zusje Anna stapt terug het kinderdagverblijf binnen. Maar jij Toon zou de grote stap wagen naar het eerste leerjaar! Ik zie je zo vertrekken met zeker een nieuwe boekentas op te rug volgepropt met leuke pennenzak, potloodjes,schoolgerief en een smaakvolle brooddoos.
    Volgende week kom ik nog eens langs en genieten dan van het samenzijn op een rustig plekje.
    Groetjes Oma

  5. Na meer dan 1.5 jaar terug de moed gehad om jullie verhaal te lezen. Normaal gezien doe ik dat bij elke verjaardag, maar die 5 jaren waren, ja, wat waren ze … onbeschrijflijk, heel emotioneel, heel moeilijk… Is het die “5” die het hem doet? Ik weet het niet zeker, alhoewel ik er wel een beetje van overtuigd ben… Nu terug de moed samen geraapt… al sinds 1.5 jaar terug een avondje volledig met Toon*. Heb precies het gevoel van, “hoe meer kleinkindjes er bij komen, hoe GROTER GEMIS van Toon*. Maar O, zo BLIJ met die kleinkindjes rondom mij. Zou ze ook voor geen geld van de wereld willen of kunnen missen. Hou zo veel van jullie allemaal!!! Dikke kus. xxx

  6. Prachtig eerbetoon voor jullie eerste zoon Toon! Fijn dat jullie in jullie gezin ook weer 2 kinderen hebben mogen verwelkomen. Ons verhaal komt in die zin overeen, ook ons eerste manneke verloren, 4 weken en 6 dagen na de geboorte overleden aan epilepsie, en daarna een dochter en zoon nog mogen krijgen. Ook in dezelfde periode, bij ons iets later, 11-11-2004 geboren en 15-12-2004 overleden. Het ga jullie goed, met Toon voor altijd ene mooi plekje in jullie gezin.

  7. Op een dag als vandaag voel ik de drang om terug te komen lezen. Opnieuw las ik weer het hele verhaal, mooi geschreven, maar steeds opnieuw pakt het me. De zon schijnt vandaag, maar toch is het fris buiten.
    En vanavond kijken we nog eens extra naar die mooie ster.
    Dikke knuffel voor je mama en papa
    Xx

  8. Liefste Toon,

    Een hele gelukkige 5de verjaardag gewenst!
    Je hebt een prachtige en inspirerende website waar we allemaal iets van kunnen opsteken!

    Dank u voor je zijn!

    Vele groetjes van Tom, Sandy en Lotte
    XXXXX

  9. Hallo Toon,
    Kwam vandaag even op je site piepen. We zijn weer in de oktobermaand wat voor mij weer dicht bij jou brengt. Ik denk voortdurend aan jou en kom je morgen wel eens bezoeken – groetjes oma

  10. Dag lieve Toon,
    Toen ik gisteravond bezig was met de laatste voorbereidingen voor onze Kersttafel, zat ik met mijn gedachten bij jou. En plots, uit het niets, speelde Leave a light on van Marble Sounds op de radio, het liedje dat je papa ooit eens op je site geplaatst had en ik sindsdien ook af en toe eens beluister. Bedankt kleine man om ook deze feestdagen speciaal te maken. Ik mis je. Vrolijke Kerst kleine engel!
    Vrolijke Kerst ook aan je mama, papa, kleine broer en kleine zus!

  11. Beste,
    Ik ben een klasgenoot van Omi Lut en heb hetzelfde meegemaakt,onze Milan is op 6 juni2014 overleden.
    Hij was 4.5maand.
    Bij de geboorte leek alles normaal(hij huilde wel niet maar datgebeurt nog)Tussen de 4 tot 6weken had ik een vermoeden dat er iets scheelde maar de dokters en kinderwelzijn wuifden dit weg,ik zag spoken,was te bezorgd!
    Hij volgde niks,sliep altijd,had problemen met eten,was doodop na een half flesje pap.
    Tot hij niet meer dronk,dan hadden ze vermoeden dat er iets scheelde,dan waren we wel al 4maand verder.
    Doorgestuurd naar UZ Gent en wisten snel te zeggen dat onze Milan
    zijn kleine hersenen niet meegroeiden,die waren vlak.
    Hij zou nooit kunnen leven zonder pijn,hij had spasmen hij kon niet meer zelfstandig eten en elk uur iedere test bracht slecht nieuws.
    Tot de dokters ook het voorstel deden hebben mijn zoon en schoondochter die keuze gemaakt,Milan mocht geen pijn meer hebben..
    Ze hebben ook een biopsie genomen,het blijkt iets genetisch te zijn met 1 op4 herhalingskans zeggen de dokters,maar om welke afwijking dat het gaat weten tot vandaag nog niet,het onderzoek heeft zelfs al tot in Amerika gezeten!
    Mijn schoondochter had ook een zwangerschap waar ge van kunt dromen geen misselijkheid,geen ongemakken en Milan woog bij de geboorte3.310kg en 52cm
    Mag ik jullie complimenteren met de mooie site,het was soms heel herkenbaar.
    Vele groeten aan omi Lut.x

    • Hey Martine, dank je wel voor de complimenten. Al heel veel aan jou gedacht ook. Volgende week dinsdag zie je me. x

  12. Hallo, ik weet niet goed welke woorden te gebruiken maar eigenlijk zijn er gewoon geen woorden voor om zo iets mee te maken.. Ik wens jullie alsnog veel goede moed. Bijna twee weken geleden hebben mijn vriend en ik onze lieve baby ook moeten afgeven :'(. We weten nog niet welke aandoening hij had, maar na jullie verhaal te lezen zijn er veel dingen die ze gemeen hadden. Ik hoop dat ze jullie antwoorden hebben kunnen geven. Wij hopen er ook op van onze kleine man. We missen hem zo en de geborgenheid in onze armen en schoot die hij alleen ons kon geven.. Hoe gaat het met jullie nu vraag ik me af en verzacht die pijn en gemis ooit? Dank je wel voor jullie verhaal te delen, ik vind er ook troost in terug.

    Groetjes

    • Dag Alexandra,

      Ik kan en durf nu zeggen dat het goed gaat met ons. Na Toon* dacht ik dat ik me nooit meer 100% gelukkig ging kunnen voelen, dat ik nooit meer echt zou kunnen lachen en stralen als voorheen.
      Gelukkig kunnen we dat nu wel terug. En eigenlijk is het dankzij de broer en zus van Toon, die na hem gekomen zijn. Nieuw leven in huis was ons beste wonder zalfje.
      De pijn verzacht, scherpe randjes gaan er af, maar je moet het heel veel tijd geven. In het begin voelde ik me gebroken, ik vergeleek me met een eierschaaltje dat je met een kleine tik helemaal kon breken. Zoals alles groeit wat blijft leven, groet bij ons ook het Toongevoel. De nachten die ik enkel vulde met tranen omdat het té stil was in huis zijn voorbij. Er zijn nog periodes dat er plots weer dat enorm gemis gevoel komt. Maar ze gaan ook weer voorbij. De periodes van echt verdrietig zijn komen minder en minder snel op elkaar. Wat eerst dagelijks verdriet is is nu maandelijks, of zelfs al eens wat maanden er van tussen. Wat niet wil zeggen dat we hem vergeten. Maar hij groet mee, mee met ons verdriet en dat verdriet verzacht… gelukkig. Ik hoop je met dit antwoord moed te kunnen geven, maar geef jezelf vooral de tijd. Niemand heeft het recht om tegen jou te zeggen hoe snel het moet gaan. Geef het tijd, wees verdrietig, maar als je de kans krijgt om dat beetje geluk te krijgen, laat dat geluk binnen en het zal je verwarmen, het zal de pijn minder scherp maken, ze blijft maar je wordt niet meer doorboord het wordt stilletjes aan wee leefbaar. Het overleven zal stilletjes aan terug veranderen naar leven. Dat wens ik jullie ook toe.
      Veel sterkte xxx Caroline

  13. Hey ik word er helemaal stil van dit droevig verhaal ik had er al van gehoord van mijn mv mv Derde en wist dus al van deze website zn had ik al van toontje gehoord ik had hem ook al gezien op foto
    en ik vind het super erg wat jullie hebben meegemaakt

    • Hey Kienta, super lief van jou om een berichtje achter te laten. Geniet jij alvast van een heel fijne vakantie. xxx

  14. Ik word helemaal stil van jullie website voor Toon. Wij hebben zelf ook een sterrezoontje, Cisse. Via Eva, de psychologe van de neonatale in UZBrussel ben ik op jullie website terechtgekomen… En ik wou toch graag een kort berichtje achterlaten. Je voelt zoveel liefde op deze website. Dit is echt een heel mooi eerbetoon.

  15. Op zoek naar een gedichtje voor de eerste communie van mijn zoon Ruben, kwam ik op deze site terecht. Ondanks dat ik inmiddels volledig in tranen ben, kon ik niet stoppen met lezen. Ik kreeg met 24 weken weeën, Ruben is met 27 weken geboren en kroop door het oog van de naald. Waarom hij wel en jullie Toon niet? Ik weet het niet…. Nu rond zijn communie lijkt het of de gevoelens van toen weer in alle hevigheid terug komen en het is wel bizar om net dan op jullie verhaal te stuiten. Ik hoop dat jullie het goed vinden dat ik de tekst uit de header als afsluitend gedichtje in zijn communieboekje zet. Veel sterkte.

  16. Tijdens de zoektocht naar een goed boekvoor de doopmis van Warre kwam ik op ‘Welterusten kleine beer’. Ik moest meteen aan Toon denken en dacht het boek eerst niet te gebruiken. Maar zo’n mooi boek, kan toch niet ontbreken in de mis van Warre. En nu ik er meer en meer mee bezig ben hoop ik dat Toon een ster wil zijn in ons keven en dat van Warre. Wat een mooi boek, dat me doet denken aan een mooie collega en haar mooie Toon.

  17. Beste,

    Ik heb deze site gekregen via Lut. Zij is nog een leerkracht van me geweest.
    Ik had ze gekregen naar aanleiding van mijn zoontje Vince* die ook na lang vechten is overleden op 3/11/2014. In het begin kon ik nog niet alles bekijken. Nu heb ik het wel kunnen doen. Ik ben er blij om dat ik het heb gedaan. Het is echt prachtig!
    Veel goede moed!

    groetjes, Ilona

  18. Ik was op zoek naar een verhaal van Toon Tellegen en kwam op jullie site terecht. Heel droevig verhaal maar mooie website. Veel goede moed!

    • Dag Sylvie,

      Bedankt om iets achter te laten in ons gastenboek. Toon Tellegen is inderdaad ook een mooie inspiratiebron voor ons, we kunnen zijn teksten alleen maar aanbevelen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Design originally made by: TheBuckmaker.com, improved by Cassy ICT